Saturday, February 18, 2006

അവളിറങ്ങുമ്പോള്‍

പ്രണയമെന്‍ വാതില്‍ കടന്നു പോകുന്നതിതാദ്യമായല്ലയെന്നാലും ചാരേ,
ഇത്രമേല്‍ മന്ദമായായാസമറ്റതായിന്നു വരേക്കുമുണ്ടായതില്ല

താനേയിരുട്ടില്‍ പരതുകയാണിന്നു, ശരിയല്ല ചെയ്തതു, തെറ്റു തന്നെ
നീ പോകും വേളയിലൊറ്റപ്പെടലിന്റെ മുങ്ങാക്കയത്തില്‍ ഞാനാണ്ടു പോകും

ദൂരെ മേഘങ്ങള്‍ കറുക്കുന്നൊരാകാശം, പേലവമോഹമാണെന്‍ പ്രണയം;
കൃത്യമായുന്നം പിഴക്കാതെയിന്നതെന്‍ നീറും ഹൃദയത്തിലാഞ്ഞിറങ്ങും

നീ പോകും വേളയിലൊറ്റപ്പെടലിന്റെ മുങ്ങാക്കയത്തില്‍ ഞാനാണ്ടു പോകും

കാര്‍കൂന്തലില്‍ മയില്‍പ്പീലി, പച്ചക്കല്ലിന്റെ കമ്മല്‍, വളക്കിലുക്കം,
നീയറിയില്ലയെന്നാലുമിന്നെന്‍ കണ്ണില്‍ കടലിന്‍ തിരയിളക്കം

ഓര്‍മ്മയെത്തുന്നില്ലെനിക്കു നേരം, പ്രേമമേ നീയെന്നെയോമനിച്ചു
നീ പോകും വേളയിലൊറ്റപ്പെടലിന്റെ മുങ്ങാക്കയത്തില്‍ ഞാനാണ്ടു പോകും

കുന്നിന്‍ ചെരിവില്‍ വിടരും പൂക്കള്‍, മെല്ലെയൊഴുകും നദി,തങ്ങളില്‍ പേര്‍ത്തും കലമ്പി
രസിക്കും വണ്ടിന്‍ കൂട്ടം, ഞാന്‍ നേരമറിഞ്ഞതില്ല;നിന്നൊടൊത്തന്നു കഴിഞ്ഞ നാളില്‍

നിമിഷങ്ങള്‍ ദുഖമറിഞ്ഞു പോയി; ബന്ധങ്ങളെല്ലാം മുറിഞ്ഞു പോയി,
ഞാനൊരു ചങ്ങമ്പുഴ പ്രണയം പോലെ വിലപിക്കും ഗാനമായി

നീ പോകും വേളയിലൊറ്റപ്പെടലിന്റെ മുങ്ങാക്കയത്തില്‍ ഞാനാണ്ടു പോകും

നീയില്ലയെങ്കില്‍ ഞാനെന്തു ചെയ്യുമെന്നു നീയെന്നെയോര്‍മപ്പെടുത്തും,
തന്നൊടു തന്നെ സംസാരിച്ചിരിക്കുവാനെന്നെ നീ പാകപ്പെടുത്തും പിന്നെ

കൊച്ചിയില്‍, കൊല്ലത്തു, കാട്ടില്‍, മേട്ടില്‍, നിന്നെ ഞാന്‍ തേടുമെന്നാലുമിന്ന്,
എന്നെ പിരിഞ്ഞു നീ പോക വേണം; നിന്നെയിനി ഞാന്‍ കിനാവുകളില്‍,
ആകാശ വീഥിയില്‍, പുല്ലിന്‍ മേട്ടില്‍; എന്റെ ഹ്രുദയത്തില്‍ കണ്ടു മുട്ടും

നീ പോകും വേളയിലൊറ്റപ്പെടലിന്റെ മുങ്ങാക്കയത്തില്‍ ഞാനാണ്ടു പോകും.

- Bob Dylan (Independent translation)

1 പിന്മൊഴികള്‍:

Blogger സ്വാര്‍ത്ഥന്‍ പറഞ്ഞു...

:)

11:24 AM  

Post a Comment

<< Home